دست او رفته است ، بيشتر از آن مقدار براى او تدارك شده است . نمىتوان گفت كه الزام صبى به پرداخت آن صد تومان نوعى مؤاخذه بر او است و به واسطهء حديث رفع قلم آن را بر مىداريم . به خلاف مورد جنايات كه در مقابل قصاص و ديه ، چيزى نصيب صبى نمىشود . و به عبارت ديگر : حديث رفع ، امتنانى است و امتنان مخصوص مواردى است كه اگر رفع نباشد يك نحو تضييقى براى صبى باشد و در معاملاتى كه صبى انجام مىدهد هر چند يكى از عوضين از كيسهء او مىرود ولى بلا عوض كه نيست بلكه عوض آن در ملكيت صبى وارد مىشود ، صحت اين عقد و الزام صبى به ترتيب اثر صحت بر چنين عقدى ، تضييقى بر صبى نيست تا رفع آن امتنانى بوده با حديث رفع صحت چنين عقدى را بر داريم . بله در مورد اقرار بر نفس ، حرف شيخ رحمه الله تمام است و در آنجا مىتوان گفت كه اگر صبى بر ضرر خود اقرار به مالى نمايد حديث رفع آن الزام را بر مىدارد . ادامه بحث را در جلسهء آينده دنبال خواهيم كرد . « * و السلام * »